Gearresteerde studenten in Iran gemarteld            

            Actie aan Iraanse en Amerikaanse ambassades in Brussel

            Iran. Internationale solidariteit tegen het imperialisme en tegen het reactionaire regime

            700 studenten en linkse activisten voeren actie in Iran. 30 worden opgepakt

20 à 30 étudiants (hommes et femmes) proches du groupe Daneshjouyan-e Azadi Khah va Beraber Talab ...

MDE 13/147/2007 - AU 331/07

... (Étudiants pour la liberté et l’égalité), parmi lesquels : Rosa Essaie (f), membre de la minorité arménienne d’Iran, étudiante à l’Université Amir-Kabir à Téhéran; Mehdi Geraylou (h), étudiant à l’Université de Téhéran ; Anousheh Azadfar (f), étudiante à l’Université de Téhéran ; Ilnaz Jamshidi (f), étudiante à l’Université libre du centre de Téhéran ; Rouzbeh Safshekan (h), étudiant à l’Université de Téhéran ; Nasim Soltan Beigi (h), étudiant à l’Université Allameh Tabatabai ; Yaser Pir Hayati (h), étudiant à l’Université Shahed ; Younes Mir Hosseini (h), étudiant à l’Université de Chiraz ; Milad Moini (h), étudiant à l’Université de Mazandaran

Vingt à 30 étudiants, dont les personnes nommées ci-dessus, sont détenus sans inculpation à Téhéran pour la plupart, mais également dans d’autres villes du pays, depuis les très nombreuses manifestations et les vastes sit-in organisés à l’occasion de la Journée nationale des étudiants en Iran, le 7 décembre. Il s’agit peut-être de prisonniers d’opinion qui n’auraient fait qu’exercer leur droit à la liberté d’expression et d’association, et Amnesty International craint qu’ils ne soient torturés ou soumis à d’autres formes de mauvais traitements en détention.

Plusieurs dizaines d’étudiants ont été arrêtés au cours des six dernières semaines en marge du mouvement de protestation contre le remplacement de très nombreux professeurs et d’autres actions visant manifestement à restreindre davantage la liberté d’expression sur les campus universitaires, avec par exemple l'interdiction de certaines publications étudiantes, ainsi que la suspension et l’exclusion d’étudiants. Il semble que des militants du Daftar-e-Tahkim-e Vahdat (Bureau pour le Renforcement de l'Unité) et du groupe Daneshjouyan-e Azadi Khah va Beraber Talab (Étudiants pour la liberté et l’égalité), deux mouvements étudiants, figuraient parmi les manifestants.
D’après une dépêche de l’Agence France-Presse (AFP), un porte-parole de l’appareil judiciaire iranien a déclaré le 11 décembre que jusqu’à 24 étudiants restaient privés de liberté, certains ayant été arrêtés au cours des mois précédents. Le site http://takravi1.blogfa.com/, en persan, fait état de 28 noms. La plupart des personnes interpellées à Téhéran seraient détenues aux sections 209 et 240 de la prison d’Evin, et d’autres se trouveraient dans les locaux d’une unité des services du renseignement appelée Daftar-e Paygiri (« Bureau de contrôle du suivi »).
Les récentes manifestations étudiantes, qui ont souvent rassemblé plusieurs centaines de personnes, se sont déroulées à Shahrud, à l’est de Téhéran, à l’Université de Mazandaran à Babolsar, dans le nord du pays, ainsi qu’à Chiraz, dans le sud. Selon les informations reçues par Amnesty International, Yaser Pir Hayati, l'un des détenus, est étudiant à l’Université Shahed à Téhéran, un établissement réservé aux enfants d’Iraniens tués pendant la guerre Iran-Irak (1980-1988). Le 12 décembre, des familles se sont rassemblées devant la prison d’Evin et le bâtiment du Parlement iranien afin de protester contre la détention au secret de leurs proches.

INFORMATIONS GÉNÉRALES
Depuis quelques années en Iran, les groupes étudiants sont aux avant-postes de la lutte pour un meilleur respect des droits humains. Depuis l’élection du président Ahmadinejad en 2005, le champ d’action de la société civile iranienne est de plus en plus restreint. En avril 2007, le ministre du Renseignement Gholam Hossein Mohseni Ejeie a publiquement accusé le mouvement des femmes et les militants étudiants de participer à une « conspiration ennemie ».

ACTION RECOMMANDÉE : dans les appels que vous ferez parvenir le plus vite possible aux destinataires mentionnés ci-après (en persan, en anglais, en arabe ou dans votre propre langue) :
- appelez les autorités à libérer tous les étudiants arrêtés ces dernières semaines s’ils s’avèrent être des prisonniers d’opinion détenus au seul motif qu’ils ont exercé leurs droits, et ce de manière pacifique ;
- priez-les de libérer également tous les autres, à moins qu’ils ne soient inculpés d’une infraction dûment reconnue par le droit, auquel cas ils devront être jugés dans les meilleurs délais et dans le respect des normes internationales d’équité ;
- demandez des précisions sur les charges éventuellement retenues contre les personnes privées de liberté ;
- efforcez-vous d’obtenir la garantie qu’aucune d’entre elles ne sera victime de torture ni d’autres formes de mauvais traitements ;
- priez les autorités de s’assurer qu’il leur est permis sans restriction de recevoir la visite de leurs proches, de s’entretenir avec des avocats et de bénéficier de tous les soins médicaux dont elles pourraient avoir besoin ;
- rappelez aux autorités que l'exercice de la contrainte en vue d'obtenir des aveux est interdit par l'article 38 de la Constitution iranienne, qui dispose : « Toute forme de torture destinée à extorquer des aveux ou à obtenir des informations est proscrite » [traduction non officielle], et qu'en tant que partie au Pacte international relatif aux droits civils et politiques (PIDCP), l'Iran est tenu de respecter l'article 7 de cet instrument, qui spécifie : « Nul ne sera soumis à la torture ni à des peines ou traitements cruels, inhumains ou dégradants ».

APPELS À :
Guide spirituel de la République islamique d'Iran :
His Excellency Ayatollah Sayed ‘Ali Khamenei
The Office of the Supreme Leader, Islamic Republic Street - Shahid Keshvar Doust Street
Téhéran, République islamique d'Iran
Courriers électroniques : info@leader.ir
Formule d’appel : Your Excellency, / Excellence,

Responsable du pouvoir judiciaire :
Ayatollah Mahmoud Hashemi Shahroudi
Howzeh Riyasat-e Qoveh Qazaiyeh / Office of the Head of the Judiciary
Pasteur St., Vali Asr Ave., south of Serah-e Jomhouri, Tehran 1316814737,
République islamique d’Iran
Courriers électroniques : info@dadgostary-tehran.ir (dans le champ réservé à l'objet, veuillez écrire : « FAO Ayatollah Shahroudi »)
Formule d’appel : Your Excellency, / Monsieur,

Ministre du Renseignement :
Gholam Hossein Mohseni Ejeie
Ministry of Intelligence, Second Negarestan Street, Pasdaran Avenue, Téhéran,
République islamique d'Iran
Formule d’appel : Your Excellency, / Monsieur le Ministre,

COPIES À :
Président :
His Excellency Mahmoud Ahmadinejad
The Presidency, Palestine Avenue, Azerbaijan Intersection, Tehran, République islamique d'Iran
Courriers électroniques : dr-ahmadinejad@president.ir
ou via son site Internet : www.president.ir/email

Président du Majlis-e Shoura-e Islami (Assemblée consultative islamique) :
His Excellency Gholamali Haddad Adel
Majles-e Shoura-ye Eslami, Baharestan Square, Téhéran, République islamique d'Iran
Fax : +98 21 3355 6408
Courriers électroniques : hadadadel@majlis.ir (Veuillez demander que votre message soit soumis à l’attention de la Komisyon-e Asl-e Navad [Commission de l'article 90])

Ambassade de la République islamique d’Iran : Avenue Franklin Roosevelt 15, 1050 Bruxelles
Fax : 02.762.39.15 / Email : secretariat@iranembassy.be
PRIÈRE D'INTERVENIR IMMÉDIATEMENT. APRÈS LE 24 JANVIER 2008, VÉRIFIEZ AUPRÈS DE VOTRE SECTION S'IL FAUT ENCORE INTERVENIR. MERCI.

 Tens of arrested students in Iran are tortured

  The following report is a selected part of a leaflet recently published by” Equality and freedom seeking university students. This translation is to inform you about the situation of tens of arrested students in the beginning days of December. These students are under most hard kind of tortures. It is urgent need to protest against these arrest and tortures and asking their immediate release.- Collective of Iranian students and youth living in Europe –30Dec2007

Now Iranian communist students are strongly worrying abut the situation of more than thirty students from their lines whom are in the prison of special security forces. There is not any chance to contact with the prisoners inside these jails. This part of the jail is even out of the control of the main officials of the Ewin prison. Far from any witness and through most hard physical and psychological and sexual oppression they extract forcefully the information from the prisoners, forcing them to accept the so called accusation, make them to confess false crimes, and so on.

  The prisoners are forced to answer the written or oral questions of the inspectors while sitting on wood or metal chairs facing the wall. These kinds of inquiries are continued for hours and hours without any break. If the prisoners are not ready to cooperate or resist admitting the accusations then he or she would enter to a hard process. Inspectors would start insulting all of family members, especially insulting the female members. They mix the insults with threats and strikes against back of the neck and shoulders and little by little by coming the darkness the time of torture will arrive. Those who are according to the inspectors the “breakers of the will” and having especial kind of skills, come on the stage. They take the prisoner to downstairs or the room for central heating or backyard. “Breakers of the will” always crying, insulting and threatening. They order the prisoner to sit and stand and he or she must chose between obeying or to be beaten. During this process the “breakers of the will” keeps on talking about the illness of parents, how the mother had heart attack because of hearing about her child, how the judge had ordered an especial kind of Islamic punishment and so on. Just once the prisoner does slowly the movement of sitting and standing, they would start beating him or her. Little by little prisoner feels tires and weakness and would face insensibility in the feet, now the new process will start. They order the prisoner to stay on one leg. If not obeying then you would receive punches in the stomach or slaps at your face. This would increase your weakness so that you can not stand on your foot. The “Breakers of the will” according to their experience, find out this feeling very soon. They would start to beat up and down of the back part of the feet of the prisoner with their foot. Each strike cause the knees to be bent and breaks the balance. A treble pain would begin in the feet. Then he would start to beat behind both side of the neck with the keen part of his hand. The punch against spinal column causes darkness in your vision. During this process prisoner would fall down frequently, but “Breakers of the will” poor cold water by some plastic glass over your face, neck and down your waist to keep you more vigilant.

  They return the prisoner with such a condition to the jail wanting him or her to fill up 100 page of the marked papers of the “revolution court”, telling you if not fill all the papers till next day with your confess then the torture would be repeated. Prisoner after that much of pressure must chose either not sleeping or to be tortured again.

  If you refuse in any way the will of inspectors or the “Breakers of the will” then they would return with the especial Islamic punishment order of the judge. According to this order they will fest your hands and feet to a wooden bed and beat you with belt or lash on the bottom of your feet.

  If the team of inquiry is not sure about the duration time of arrest then they would not meet any risk and would try nothing remain as a trace of torture on the body of prisoner. In this case they would use the method of white torture. In the 209 and 325 part of the prison there are the individual jails all in white or red color. They keep the prisoner for some weeks in such a kind of jail and would not ask him or her anything. In this kind of the jail there is a small window of 20cm long and 10cm width in the bottom of the door to put the food inside, so you can not even see the guard. Because of the color of the jail you lose your balance and would have hard nervous tensions. If they continue for a long time this method of painless torture the prisoner would rich to the full madness and losing his or her subjectivity and would become ready to cooperate with them.

  Other kind of torture especially against Jung prisoners is sexual abuse. They luck the hands from behind the body, cover the eyes and put the prisoner against the wall and round him or her by three or four, starting with sexual threats and touching the different parts of the body of prisoner… prisoner become so nervous that either give up for cooperating or resorting to madly reactions…

  Keeping awake is another treble kind of torture, they use against prisoners. They put the prisoner in an individual jail where strong projectors lightening the jail strongly from some three meter distance. They broadcast loudly alarm or moumurnfull songs. So they tear apart the nerves of prisoners and even when they are unconscious taking them under water to keep the prisoner awake. And again keeping them in the same jails brazenly lighted and loudly broadcasted with alarm or moumurnfull songs. And this process continues some 3 till 7 days.

  Description above is only a part of what happening in 209 and 325 jails. The” freedom lover and equality seekers students” already are in the jails of Islamic Republic Regime of Iran, they are under threats of such an inhuman and barbaric deeds. This danger is much greater for the prisoners who could not be able to have any contact with their families. “

  students committee - Belgium

  For more information:

   www.committe2007.blogfa.com

  committe.2007@gmail.com

    committee.2007@hotmail.com 

  PRINT

Les étudiants emprisonnés en Iran

Le texte ci-dessous est repris de la déclaration récente des « Etudiants Libertaires et Egalitaires » en Iran concernant les étudiants emprisonnés. Et ce, pour organiser une action immédiate pour libérer ces étudiants.- 01Janv2008

     « Le prisonnier politique, assis sur une chaise, face au mur, est questionné par une équipe spécialisée. Les questions sont orales ou écrites et l’interrogation dure des heures, sans interruption. Si le prisonnier politique ne collabore pas et surtout s’il n’accepte pas les termes de l’acte d’accusation, alors, les heures noires commencent ! Les inquisiteurs se mettent à l’injurier. Ils essaient surtout atteindre les femmes de la famille du prisonnier. Les injures sont mélangées de menaces permanentes et des coups sur la nuque et les épaules. Peu à peu, à la tombée de la nuit, l’heure de la vraie torture arrive. ; « Les briseurs de résistance » qui sont spécialement entraînés à cet effet, montent sur la scène ! Le prisonnier est transféré à la cave ou bien dans le hangar à moteurs ou à la cour intérieur de la prison. La voix des « briseurs de résistance » reste toujours au plus haute ; ils crient sans arrêt et injurient et menacent le prisonnier. Ils l’obligent à s’assoire et se lever sans arrêt et s’il n’obéit pas les coups pleuvent. Pendant ce temps, le tortionnaire donne en continue des nouvelles sur l’état de santé des parents du prisonnier ; que sa mère a fait une malaise cardiaque en apprenant l’arrestation de son enfant ou que son père est à l’article de la mort etc. Ils disent aussi que le juge a signé sa condamnation à ‘Tazir’ (c'est-à-dire la torture légale islamique) et qu’une longue durée d’emprisonnement l’attend. Dès que le mouvement se ralentit, les coups de poings et de pieds tombent pour obliger le prisonnier à s’assoire et se lever plus vite. Peu à peu la fatigue commence à faire ses effets et le prisonnier ne sent plus ses articulations et ses mouvements restent lents malgré les coups ! A ce stade, le tortionnaire oblige le prisonnier à se mettre debout sur un seul pied ! Ce stade non plus, ne peut pas durer longtemps et le tortionnaire bien expérimenté, comprend que la limite de la fatigue est atteinte. C’est à ce stade que commencent les coups sur les deux côtés du cou et derrière les genoux. Le prisonnier perd son équilibre et pour ne pas tomber, doit se ressaisir. La fréquence et la permanence de ces coups produisent des douleurs insupportables. Ensuite viennent des coups de poings dans le dos, sur la colonne vertébral. La douleur atteint un niveau encore plus élevé ; un voile noir se dresse devant les yeux du prisonnier. Il s’évanouie mais les tortionnaires l’aspergent d’eau froide pour le tenir conscient et continuer la torture.

     Finalement, le prisonnier est envoyer dans sa cellule d’isolement avec une centaine de feuilles de papiers qu’il doit remplir jusqu’au lendemain matin s’il veut échapper à une nouvelle séance de torture. S’il résiste encore, le tortionnaire revient avec un ordre de ‘Tazir’ à la amin. ‘Tazir’ est la torture légale islamique, ordonnée par un juge islamique ; une fonction occupée par un mollah. Les bras et les jambes du prisonnier sont solidement attachés à une table en bois et les plantes de ses pieds et sa taille sont frappées à l’aide d’un fouet ou un câble.

     Une autre sorte de torture qui est utilisée dans des cas où le corps du prisonnier ne doit pas présenter des traces de coups et blessures est l’enfermement dans une cellule peint uniformément en blanc ou en rouge. Dans ces cellules d’isolement numérotées 209 ou 325, le prisonnier est enfermé durant une à deux semaines sans voir personne ; ni même les gardiens ! Au fond de la cellule, un petit orifice de 10 sur 20 centimètre de dimensions, permet le passage de la nourriture. La couleur immaculée blanche ou rouge de la cellule joue sur le système nerveux du prisonnier. Au bout de deux ou trois jours ; les spasmes nerveux envahissent son corps. Si l’enfermement continue, à la longue, le prisonnier perd ses facultés mentales et présente des signes de folie. L’effet de cette torture est tel que souvent les prisonniers acceptent n’importe quelle collaboration.

     L’étape suivante est la torture sexuelle qui est surtout utilisée pour le cas des jeunes prisonniers. Il est menotté et ses yeux sont couverts par un bandeau. Plusieurs tortionnaires l’entourent et toute en prononçant les menaces les plus vulgaires, se mettent à lui faire des attouchements. Cette torture rend le prisonnier tellement nerveux qu’il accepte des fois à collaborer. Il arrive aussi que le prisonnier se défende et attaque ses tortionnaires. Alors là, le juge de la religion entre en scène et donne l’ordre de ‘Tazir’.

     Une autre torture, la plus horrible, consiste à priver le prisonnier de sommeil. Il est enfermé dans une cellule illuminée par des projecteurs extrêmement puissants. Un haut parleur diffuse à très haut degré de puissance sonore, le bruit de sirènes mélangé de chants de lamentations religieuses ! Le prisonnier perd rapidement le control de ses nerfs et parfois il s’évanouie. Dans ce cas, les tortionnaires reviennent pour mettre sa tête sous le robinet des toilettes et le tenir éveillé pour continuer la torture. Ce jeu diabolique peut durer pendant 3 à 7 jours.

     Ce qui a été dit présente seulement une partie des tortures que subissent les prisonniers dans les cellules 209 et 325. Les étudiants épris de l’égalité et de la liberté, qui sont actuellement incarcérés dans les geôles de la République Islamique, sont en danger de ces traitements inhumains. Ceux parmi eux qui n’ont pas encore contactés leurs familles, sont certainement en face de ces exactions insupportables ! »

  Plus d’ information:

   www.committe2007.blogfa.com

  committe.2007@gmail.com

    committee.2007@hotmail.com 

رفقا و دوستان مبارز

با درودهای گرم

 همانگونه که در جریان هستید بیش از دو ماه است که ما در تدارک تظاهراتی هستیم در حمایت از مبارزات دانشجویی در  روز 16 آذر. ما موفق شدیم برای انجام این تظاهرات همکاری یکی از احزاب چپ بلژیک را که درگیر جنبش ضد جنگ نیز هستند را برای برگزاری این تظاهرات در روز 22 دسامبر در شهر بروکسل بلژیک جلب کنیم. دانشجویان چپ و رادیکال موفق شدند تظاهراتی را در روز 13 آذر برگزار کنند اما  با سرکوب و دستگیری گسترده فعالین چپ دانشجویی روبرو شدند. امروز یکی از اهداف عاجل تظاهرات ما تلاش برای آزادی فوری یاران در بندمان است.  همین جا نیاز به یادآوری است که یکی از دلایل همکاری این حزب با ما  و تلاش برای حمایت از جنبش دانشجویی این است که آنها اطمینان یافتند که ما ضمن مبارزه علیه جمهوری اسلامی با جنگ و هرگونه دخالت امپریالیستی در ایران نیز خط کشی صریح و روشن داریم.

حال با گزارش زیر می خواهیم شما را در جریان فعالیتهائی که تا کنون صورت داده ایم، قرار دهیم.

کمیته  ابتدا وبلاگی را برای درج  فراخوان و دریافت پیام ها از طریق ای میل ایجاد کرد، سپس فراخوان به تظاهرات را  به چندین زبان ترجمه کرده و در این وبلاگ قرار دادیم.

طی چند هفته اخیر نیز فعالیتهای گوناگونی را به پیش برده ایم. ما در حد امکان با بسیاری از نهادها و احزاب و فعالین سیاسی ایرانی تماس گرفتیم تا حمایت شان را نسبت به فعالیت خود جلب کنیم. هر چند تعداد حمایت کنندگان از از این کمیته  برای شروع خوب بوده اما از نظر ما هنوز کافی نیست. امیدواریم که برخی نهادها و نیروهای سیاسی تا دقیقه 90 هم شده به ما پاسخ مثبت دهند.

ما در بلژیک فعالیت گسترده ای را برای جلب نظر ایرانیان مقیم این کشور انجام داده ایم. نخست اعلامیه به زبان فارسی را در سطح نسبتا گسترده در میان مهاجرین و پناهندگان ایرانی پخش کردیم. به کمپ ها پناهندگی شهرهای مختلف سفر کردیم. در برخی مجامع فرهنگی ایرانیان حضور پیدا کردیم. با برخی محافل کرد و عرب نیز تماس گرفتیم. در مجموع می توانیم بگوئیم که استقبال عموم از این حرکت رضایت بخش است  و همگی قول همکاری بیشتری را در این تظاهرات و فعالیتهای آینده به ما داده اند.

در چند شهر و در برخی اماکنی که محل عبور و مرور بیشتر ایرانی هاست آفیش تظاهرات را به دیوار چسبانده ایم.

از زاویه تبلیغات سراسری نیز تا کنون با رادیوی فارسی زبان صدای زنان و رادیو همبستگی و رادیو پارس مصاحبه ای صورت گرفت. تا کنون چند جلسه پالتاکی برگزار شده  که در آن اهداف و اهمیت سیاسی این تظاهرات توضیح داده شده است. در رابطه با ساکنین بلژیک نیز کمیته ما تا کنون با همکاری رفقای حزب سوسیالیست چپ فعالیت تبلیغی نسبتا گسترده ای را سازمان داده است. فعالین کمیته با پوشیدن تی شرتهائی به رنگ نارنجی که شعار نه به جنگ نه به جمهوری اسلامی بر آن نوشته شده بود در تظاهرات چند هزار نفره حفظ محیط زیست در 7 دسامبر و تظاهرات سندیکائی 25  هزار نفره 15 دسامبر  حضور یافتند و فراخوان تظاهرات به زبان فرانسوی و هلندی را در سطح وسیع  پخش کردند. البته در این تجمعات شاهد برخوردهای متفاوتی بودیم بسیاری از نیروهای چپ بلژیک از فراخوان ما استقبال کردند اما برخی از نیروهای متمایل براست به دلیل موضع گیری صریح ما علیه رژیِم جمهوری اسلامی یا امپریا لیسم آمریکا برخورد چندان مثبتی نداشتند.

در روز 14 دسامبر برای شاخه جوانان حزب سوسیالیست چپ در شهر Gent    جشن ایرانی ها ترتیب دادیم. در این جشن که حدود سی نفر ایرانی و بلزیک شرکت داشتند رفقای حاضر در جلسه را با تاریخ جنبش چپ و نقش جنبش دانشجوئی آشنا کردیم و بر اهمیت تظاهرات روز 22 دسامبر از زاویه دفاع ازدانشجویان زندانی و تقویت صدای مستقل آنان تاکید کردیم.

در رابطه با کشورهای دیگر متاسفانه ما قادر نشدیم کمیته هائی از جوانان برای شرکت در این تظاهرات سازمان دهیم. هر چند که برخی جوانان بطور انفرادی در این یا آن کشور مسئولیتهای تبلیغی و تدارکاتی در رابطه با تظاهرات بر عهده گرفته ند.

حامیان ما در آلمان علاوه بر پاره ای کمکهای تبلیغی، در تدارک وسیله نقلیه ارزان برای سفر به بروکسل از شهرای فرانفکورت و کلن هستند. (جزئیات مربوط به سفر و تظاهرات در اطلاعیه جداگانه ای در دسترس همگان قرار می گیرد.)

در هلند فعالین کمیته، با شرکت در جلسه تاسیس کمیته ضد جنگ هلند (که نزدیک به صد و پنجاه نفر) در آن حضور داشتند، ضمن ابراز همبستگی با حرکت آنان، حمایت شان از تظاهرات را جلب کردند. فعالین کمیته ضد جنگ هلند شرکت در تظاهرات 22 دسامبر را به عنوان اولین حرکت عملی خود اعلام کردند. قرار بر این شد که فعالین این کمیته هلند امور مربوط حمل و نقل به بروکسل را تدارک ببینند.

عده ای از ایرانیان مقیم فرانسه نیز همکاری خود را با کمیته اعلام کردند و در تظاهرات ما شرکت خواهند کرد.

یکی از فعالیتهای خبررسانی ما ملاقات با مسئول "عفو بین الملل" در بلژیک است. ما آقای امیل فرانک را در جریان تحولات جنبش دانشجوئی و آخرین دستگیری ها قرار دادیم. ما ایشان را در مورد نحوه دستگیری و نوع اتهاماتی که به این دانشجویان نسبت داده اند و هم چنین از خطر جدی که این رفقا را در بندهای انفرادی اوین تهدید می کند مطلع کردیم. ما به ایشان  قتل عام شهریور 67 و اتهاماتی که تحت آن بسیاری از نیروهای چپ و کمونیست را اعدام کردند و هم چنین سرکوب دانشجویان در اوایل انقلاب تحت عنوان "انقلاب فرهنگی"  یادآوری کردیم. ایشان متعهد شدند که در مورد آزادی دانشجویان در بند اقدامات عاجل و جدی بعمل آورند.

اکنون نیز فعالین کمیته ضمن ادامه فعالیتهای  تبلیغاتی و ادامه تماسهای  قبلی، مشغول تدارکات فنی و تبلیغی تظاهرات هستند. البته حجم کار بسیار زیاد است، نیروهایمان محدود و امکانات مان بسیار ناچیز و زمان مان فشرده است با این وجود ما حداکثر تلاشهای خود را بکار خواهیم برد که تظاهرات  با شکوهی در حمایت از مبارزات دانشجویان داشته باشیم و نگذاریم یاران در بندمان در خارج از کشور بی صدا بمانند.

یکی از محدودیتهای فوری ما مشکل مالی است. تا کنون توانستیم نزدیک به 500 ارو کمک مالی جمع آوری کنیم. عمده این کمکها خرج سفرهای مختلف ما شده است. ما برای تدارک فعالیتهای تبلیغی این تظاهرات مانند (تهیه شعارها، پوسترها ، بنرها و غیره) نیاز به کمک مالی عاجل داریم. قصد ما این است که بنری بزرگ و رنگی از پوستری که در صفحه اول سایت ما مشاهده می شود تهیه کنیم. (بر این پوستر به زبان انگلیسی نه به دخالت خارجی، نه به ارتجاع  داخلی نوشته شده است.) مخارج این بنر قدری گران است از همینرو از همگی می خواهیم که از نظر مالی ما را یاری دهند.

اما مهمتر از این قبیل کمک ها لازمست که شما در این تظاهرات حضور یابید. می دانیم که مشکلات زیادی وجود دارد، محدودیتها زیاد است اما به این مسئله نیز همزمان فکر کنید که دهها تن از دانشجویان مبارز ما هم اکنون در اوین اسیرند، تحت فشارهای روحی و جسمی مختلف قرار دارند و حمایت ما از آنها و کل جنبش دانشجوئی ایران – بویژه بخش چپ آن – موجب تقویت روحی آنها و خانواده های شان می شود. مهمتر از آن نباید بگذاریم که صدای مبارزه دانشجویان داخل در خارج از کشور بدون پژواک بماند. در همهمه ارتجاعی که امپریالیسم آمریکا و جمهوری اسلامی براه انداخته اند، این صدا تنها صدائی است که آینده را نوید می دهد. شرکت شما در این تظاهرات حمایت از آینده ای است که مردم ما لایق آن هستند.

پس گسترده و انبوه بیائید.

در انتظار دیدار شما هستیم

کمیته جوانان چپ بلژیک - برگزار کننده تظاهرات 22 دسامبر در شهر بروکسل بلژیک

* دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه تهران

* نشریه دانشجویی بذر

* سازمان اتحاد فداييان کمونيست خارج کشور

* جمعی از فعالین چپ انقلابی - ایران

* دانشجویان مبارز و پیشرو و زنان مبارز کارگران

* مجمع خلقهای نپال ( NPPF )

* سازمان زنان 8 مارس ايرانی و افغانستانی

* جوانان ایرانی آزاد - پاریس

* شورای هماهنگی ایرانیان- هامبورگ

* کمیته ضد جنگ هلند ( Iranian Committe Against War )

* کمیته ضد سنگسار - پاریس

* مرکز فرهنگی اندیشه - گوتنبرگ سوئد

* فعالین حزب کمونیست ایران ( م.ل.م ) - خارج از کشور

* گفتگوهای زندان

* اتاق پالتاکی اتحاد سوسیالیستها

* دانشجویان سوسیالیست انگلستان

* ارگانهای موازی حزب سوسیالیست چپ در سراسر جهان

* سازمان عفو بین الملل - بلژیک

* ايندي مديا ( مصاحبه با کميته برگزاري تظاهرات )

* برهان عظیمی * ترانه نیکان * ناهید محمد کریم * نظام جلالی * حسین مقدسی * الناز * شهباز

* آذر درخشان * حبيب * دکتر امير حسن پور * مهندس جواد ولدان سر دبیر و مدیر ایران آزاد

 * فرهاد منصوری * پریا * برزو فولادوند * رزا * یونس پارسا بناب * ناصر رحمانی نژاد

* رضا جلیل پور * علی شیر مبارکی * عباس رضایی * فریدون منصوری * محمد محمدی

* عباس مظاهری * علی پیشگاه * حیدر بابا * ابراهیم مالک * مینا زرین * لیلا پرنیان

* مونا روشن * ابراهيم تورانتو * بهروز فراهانی * دکتر بيژن رستگار * ناهید * مهشید مجاوریان

* ساحل دریا * دکتر زهرا عرفاني (زوريخ) *صمد شمس * کامبيز گيلانی * مینو میرانی

* فریدون رمضانی * تراب ثالث (فعال سیاسی) * علی دماوندی * منوچهر اسد بيگی

* شهناز حسنی (هشت مارس) * فریدون منصوری * یاسمین میظر (فعال سیاسی و فعال کارزار)

* آذر شیبانی * عزیزه شاهمرادی * منوچهر راستا * سیاوش کوهرنگ * اشرف غیاثی

نصرت تیمور زاده ( شورای هماهنگی ایرانیان- هامبورگ ) * گیل آوايی * حامد * ادریس

* سپیده همراز * حسین بهادری * جمیله ندایی * امیر جواهری لنگرودی * مرجان انصاری

* بهرام رحمانی * ثریا فتاحی * احمد عزیزپور * ربابه جوزقی * بهزاد کاظمی * نصیر

* سحر گهواره * آفرین زرگر * ساسان دانش * آرش * ذکی ( دانشجوی افغانی - تورنتو )

* یاسین ( فعال سیاسی افغانی ) * آناهیتا رحمانی ( زندانی سیاسی سابق و فعال زنان – تورنتو )

* ایمی پاز ( فعال سیاسی – تورنتو ) * کریم حگیگی ( فعال سیاسی – تورنتو )

* ناصر ( زندانی سیاسی و فعال سیاسی – تورنتو ) * حمید (سوئد) * رها نیکو

* سحر گهواره * آفرین زرگر *سیاوش باقری

* Luc Schrijvers of Indymedia - Belgium

* Nicu Jones Student active of communist party of Britannic